Leoman’s blog

bi blög

An gelir

leave a comment

Evet, uzun bir ara önce bir baska blog girdisinde yazılmıştı bu, yine yazmak istiyorum.

Bir gün seni bırakırım ya
tütünü bırakmak gibi bir şey olur bu
Evet, gün geliyor, bıkıyorum senden,
ama İstanbul’dan bıkmak gibi bir şey olur bu.

Geriye bakarken kafayı çevirip öylesine değil de araba kullanırken dikiz aynasından bakar gibi, ne bileyim yan aynalardan sağındakini solundakini kontrol etmek için bakmak lazım. Korunma iç güdüsüyle değil sağında solunda olanları, arkada kalanları koruma güdüsüyle.

Neler olumuyor ki hayatta! Doğuyor insanlar, evleniyor, boşanıyorlar, ne bileyim ölüyorlar da. Başlayan bir sürecin de illa sonu geliyor. Önemli olan o SON yazısından önceki sahne, yazıdan sonra seyircinin kalp atışı.

Süreçlerin dışında olan şeyleri öldürmek çok çok zor ve hatta insan istemedikçe mümkün değil. Mesela duygular ölmez, düşünceler de ölmez, arkadaşlıklar  dostluklar, yok yok mümkün değil. Ayrılmak ölmek/öldürmek değil işte, silmek atmak hiç değil, mümkün değil. Sadece ve sadece form/boyut değişikliği. Bu kadar!

Şimdi dikiz aynasına/yan aynalara göz attığımda dudağının bir kısmı gülen bir kısmı da hüzünlü arkadaşlar/dostlar görüyorum. Uzaklaştığım için değil gözümü ayrımamak için, o aynadan sürekli kontrol etmek için bakıyorum/bakıyor olacağım. Zaman tüneli içinde aynı doğrultular da olduğumuzdan zaten gözden kaybolmayı da mümkün kılmıyor hayat.

Şimdi namazın sonunda selam verir gibi önce sağıma sonra soluma diyorum ki; Allahaısmarladık – Hoş geliyorum.

Written by leoman

December 27th, 2009 at 3:23 am

Posted in Genel,Kişisel

Leave a Reply